Modro jezero

modro-jezeroUdubljenje Modrog jezera koje leži u neposrednoj blizini Imotsko predstavlja drugi tip ponikava na obodu zavale Imotskog polja. Ponikva je razvijenija u horizontalnom pravcu. Kod Crvenog jezera u gornjem dijelu izražena je uzdužna dinarska osovina, kod Modrog je pak duži promjer u poprečnom pravcu SI - JZ (J. Roglić, 1938). Duža os ponikve iznosi oko 800 m, a širina joj varira između 250 i 400 m. Zbog pristupačnosti lakše je mjeriti razinu vode koja je veoma promjenljiva. Južni najniži dio oboda ponikve ima apsolutnu visinu 385 m, a sjeverni, najviši 508 m. Za izrazito kišnih razdoblja razina vode dopire apsolutne visine od 345 m. Za sušnih razdoblja jezero presuši. Najniža točka dna jezera iznosi 285 m. Od dna udubljenja do vrha oboda dubina ponikve iznosi 127 odnosno 250 m (J. Roglić, 1938).
 
U udubljenju Modrog jezera vertikalno je ustrmljena samo JI strana, ispod Vidilice. Na ostalim stranama su samo najviši dijelovi vertikalni. U nižim dijelovima udubljenja su veliki sipari koji sve više zatrpavaju dno jezera. Ponikva u horizontalnom presjeku ima “bubrežast” oblik. JI strana izbija jače prema središnjem dijelu udubljenja, gdje je promjer ponikve najmanji. Ovo je u stvari ostatak gromade koji je razdvajao dvije prvobitne ponikve. Na mjestu mlađeg urušavanja je i najdublji dio jezera. Za razliku od Crvenog, u ovom jezeru dominira proces zatrpavanja (J. Roglić, 1938).
 
Proces zatrpavanja prisutan je u mnogim okolnim urušenim ponikvama. Nalaze se u kasnijoj fazi oblikovanja. Negdje je zatrpano i cijelo dno ponikve, koja stoga poprima ljevkasti oblik. To se predviđa za Modro i Crveno jezero s tim da postoji mogućnost ponovnog urušavanja. Crveno jezero se donekle nalazi u mlađem stadiju razvoja (J. Roglić, 1938), što pokazuju njegove vertikalne strane, velika dubina u odnosu na promjer i mnogobrojne pukotine duž oboda. U sličnom stadiju nalazi se i ponikva Bilog jezera, iznad Nakla, koja se oblikovala u dolomitima i Jezero koje čini najdublji dio Blata (J. Roglić, 1938).
 
Kod Modrog jezera proces razvoja je odmakao još dalje, padine ponikve su kombinirane vertikalnim odsjekom u gornjem i siparima u donjem dijelu, čijim se oblikovanjem ispunjava dno udubljenja te smanjuje površina i volumen jezera. Za pretpostaviti je da će jezero nestati u budućnosti intenzivnim zasipanjem koluvijalnog materijala - sipine.
 
Još odmakliji stadij razvoja ponikava predstavljala bi potpuno zatrpana udubljenja, (grubljim i finijim materijalom) koji se negdje i poljodjelski obrađuje. Obodne strane takvih ponikava su obrasle vegetacijom. U ovom stadiju su Rupe iznad Blata, Ðardin, Jezerac, a u najodmaklijem stadiju je Jelavića dolac u kome se gradi gradsko sportsko središte. Ukoliko dođe do ponovnog urušavanja, tj. oživljavanja ponikava, ovi oblici mogu predstavljati vršne strane udubljenja. Na takav razvoj upućuje vise ponikava iznad Blata, Srednjeg jezera, Brbina iznad Kongore, Bilog jezera i sama udubljenja Crvenog i Modrog jezera (J.Roglic, 1938).
 
Slaven Zdilar